fbpx
DONTMISSFUTURE+SCIENCE

Έρευνα | Το υψηλό IQ και οι αρνητικές επιπτώσεις του

Show some love, share!

Προνομιούχα και χαρισματικά θεωρούνται τα άτομα που διαθέτουν υψηλό δείκτη νοημοσύνης (IQ). Ωστόσο, έρευνες συσχετίζουν την υψηλή νοημοσύνη με διάφορες πνευματικές και ανοσολογικές διαταραχές, όπως κατάθλιψη, διπολική διαταραχή, αντιδράσεις άγχους, ελλειμματική προσοχή και υπερκινητικότητα (ADHD), αλλεργίες, άσθμα, διαταραχές ανοσοποιητικού και διαταραχές φάσματος του αυτισμού (ASD).

Μία σύντομη αναφορά σε γνωστές διάνοιες της ιστορίας αποδεικνύει ότι ο συσχετισμός αυτός δεν είναι σημερινός. Οι Leonardo da Vinci, Sigmund Freud, Albert Einstein και Pablo Picasso βασανίζονταν από διαταραχές. Ο Sir Isaac Newton οδηγήθηκε σε νευρικό κλονισμό το 1693 εξαιτίας του υπέρμετρου στοχασμού στον οποίο επέβαλλε τον εαυτό του και της υπερβολικής ανησυχίας του για οτιδήποτε τον περιέβαλλε.

Πώς μπορεί η υψηλή νοημοσύνη να έχει τόσο αρνητικές επιπτώσεις στον άνθρωπο; Η απάντηση έρχεται από τον τομέα της ψυχονευροανοσολογίας (PNI). Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι αντιδράσεις άγχους σε εξωγενείς παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την επικοινωνία μεταξύ εγκεφάλου και ανοσοποιητικού συστήματος.

Όπως υποστηρίζουν ερευνητές στον τομέα των γνωστικών ικανοτήτων, τα άτομα με υψηλή νοημοσύνη διαθέτουν μεγαλύτερη αντίληψη όσων τους περιβάλλουν, γεγονός το οποίο προκαλεί την εμφανή ένταση και υπερκινητικότητά τους. Αυτό συχνά λανθασμένα διαγνώσκεται ως ελλειματική προσοχή (ADHD), ενώ κατ’ ουσίαν πρόκειται για διαταραχή υπερευερεθιστότητας (OE).

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι τα άτομα που τείνουν να εκδηλώνουν ανησυχία συχνότερα και με μεγαλύτερη ένταση, σκοράρουν υψηλότερα ποσοστά στα τεστ νοημοσύνης. Η υψηλή νοημοσύνη, δηλαδή, που δίνει δημιουργική έμπνευση σ’ έναν πνευματικά χαρισματικό καλλιτέχνη, λόγου χάρη, μπορεί ταυτόχρονα να οδηγήσει τον ίδιο καλλιτέχνη σε βαθιά κατάθλιψη. Ήδη από την παιδική τους ηλικία, οι ιδιοφυείς άνθρωποι αντιδρούν με μεγαλύτερες συναισθηματικές και συμπεριφορικές αντιδράσεις από εκείνους με μέση νοημοσύνη. Λόγω αυτής της αυξημένης αντίληψης παρατηρείται υπερβολική αντιδραστικότητα του κεντρικού νευρικού συστήματος, η οποία με τη σειρά της έχει άλλες ψυχοσωματικές επιπτώσεις.

Όσο εξελίσσεται ο τομέας της ψυχονευροανοσολογίας, ανακαλύπτονται όλο και περισσότεροι συσχετισμοί μεταξύ ψυχολογίας και ανοσολογίας. Όταν το νευρικό σύστημα είναι σε διαρκή υπερδιέγερση -όπως συμβαίνει στην περίπτωση των ευφυών ανθρώπων-, πυροδοτεί μία σειρά αλλαγών στον εγκέφαλο και στο σώμα που συχνά απορρυθμίζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Αλλεργίες, άσθμα και αυτοάνοσες ασθένειες παρατηρούνται σε μεγάλο ποσοστό παιδιών με υψηλό δείκτη IQ.

Όταν στη δεκαετία του ’40 οι Dr. Leo Kanner και Hans Asperger περιέγραψαν τα άτομα με σύνδρομο αυτισμού ως “εξαιρετικά έξυπνα με ικανότητα αναπαραγωγής περίπλοκων μοτίβων αλλά με μια έντονη επιθυμία απομόνωσης και εμμονή σε διαδικασίες ρουτίνας”, ανακάλυψαν ένα κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ τους: Όλα προέρχονταν από οικογένειες με υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Σχεδόν 80 χρόνια μετά, οι έρευνες συμφωνούν με τις παρατηρήσεις των δύο επιστημόνων στο ότι οι διαταραχές φάσματος του αυτισμού (ASD) -στην περίπτωση του συνδρόμου Asperger- εμπεριέχουν βελτιωμένες εγκεφαλικές λειτουργίες. Συγκεκριμμένα, μία έρευνα του Psychiatric Genetics Consortium απέδειξε ότι οι ευφυείς άνθρωποι έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να μεταφέρουν στους απογόνους τους τα περίπλοκα γενετικά χαρακτηριστικά που συσχετίζονται με την ASD.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το ποιοι νευρολογικοί μηχανισμοί ευθύνονται για τις διαταραχές της διάθεσης των ατόμων με υψηλό δείκτη IQ. Η πιθανότερη εξήγηση έρχεται από τον τομέα της PNI: Το χρόνιο περιβαλλοντικό και ψυχολογικό στρες επιδρά στον άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης – επινεφριδίων (HPA) του κεντρικού νευρικού συστήματος. Στην πράξη, ο άξονας HPA είναι υπεύθυνος για την αντίδραση “πάλης ή φυγής” σε περιόδους στρες. Η χρόνια ενεργοποίηση του συστήματος συμβάλλει στην εξάντληση και την φθορά του σώματος και του ανοσοποιητικού, οδηγώντας συχνά ακόμα και στην κατάθλιψη.

Ο νευροεπιστήμονας Dr. Tsien ορίζει την ευφυΐα ως “ικανότητα να ανακαλύπτει κανείς μόνος του γνώσεις και μοτίβα μέσα σ’ έναν κόσμο γεμάτο με αβεβαιότητες αλλά και δυνατότητες”. Σύμφωνα με τον ίδιο, αποστολή της ευφυΐας είναι να συμβάλλει στην επίλυση διάφορων προβλημάτων στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον με σκοπό την επιβίωση και την ανάπτυξη του ανθρώπου.

Οι εξαιρετικά έξυπνοι άνθρωποι έχουν αξιοσημείωτη ικανότητα αντίληψης και εσωτερίκευσης αυτών των μεγάλων αβεβαιοτήτων, δυνατοτήτων και προβλημάτων. Αυτό το χάρισμα μπορεί να γίνει είτε καταλύτης δύναμης και πραγμάτωσης των δυνατοτήτων τους, είτε παράγοντας απορρύθμισης και εξασθένησης του οργανισμού, όπως αναφέρεται στην παρούσα έρευνα.

Tags

Related Articles

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker