Now Reading
Σαντορίνη: Μια στάση στο νησί που επί σειρά ετών κρατά το σκήπτρο

Σαντορίνη: Μια στάση στο νησί που επί σειρά ετών κρατά το σκήπτρο

Για πολλά χρόνια τα αυτιά μου προσλάμβαναν την λέξη “Σαντορίνη” συνδυαστικά με επιφωνήματα θαυμασμού, υπέροχα ηλιοβασιλέματα, φανταστικές φωτογραφίες όπου επιδεικνύονταν εκστασιακά γάμοι ανθρώπων από διαφορετικές κουλτούρες ακόμα και από διαφορετικές θρησκείες, ιδέες, περιγραφές λευκών, μικρών σπιτιών επάνω και κάτω από το ηφαίστειο. Υπήρχε, τέλος πάντων, ένα κλίμα που άγγιζε τα όρια του μαγευτικού όταν η κουβέντα ερχόταν σε αυτό το νησί.

Οι πομποί του εκστασιασμένου μηνύματος “Σαντορίνη” ήταν με μία λέξη… ΌΛΟΙ. Και όταν αναφέρεται η λέξη “όλοι“, δεν είναι υπερβολή. Οι πομποί του μηνύματος του εκστασιασμού, οι επισκέπτες δηλαδή που αναφέρονταν στην εν λόγω λέξη, έδιναν στο ξεστόμισμα της λέξης μία ομορφιά εξωπραγματική, μυσταγωγική. Και δεν υπήρχε καμία ποικιλία, έτσι για αλλαγή. Κάποιος που να διαφωνεί για να κάνει την διαφορά. Όλοι συμφωνούσαν ότι ήταν υπέρτατος προορισμός. Με όποια προφορά – αγγλική, γαλλική, ιταλική, γερμανική, ισπανική – κι αν ακουγόταν τ’ όνομά της. Όλοι, Έλληνες και ξένοι επισκέπτες συμφωνούσαν πως η Σαντορίνη είναι ο υπέρτατος καλοκαιρινός, ίσως και φθινοπωρινός προορισμός. Θα τολμούσα να προσθέσω, ένας από τους καλύτερους παγκοσμίως. Ολοκλήρωση πρώτου σταδίου: Το ερέθισμα.

Οι ιστορίες γύρω από την μυθολογική Σαντορίνη είναι πάρα πολλές. Μου ταιριάζει αυτή σύμφωνα με την οποία το νησί ξεπετάγεται από τον πυθμένα της θάλασσας έχοντας στρογγυλό σχήμα, εξ ου και νήσος Στρογγύλη. Μπαίνοντας με το καράβι στο πέτρινο με γερές -πιθανολογώ- δόσεις λάβας σε στερεή μορφή πια, το καράβι γίνεται κουκκίδα και βουλιάζει μεταφορικά στις αποχρώσεις του μπλε. Το μυαλό, με επαναστατική διάθεση σπάει τις ουρμπανιστικές του αλυσίδες που το κρατούν δέσμιο στο γραφείο και στο γκρι της πόλης, και ορθώνοντας την ουσία του και το ανάστημα της υπόστασής του, ουρλιάζει Ελύτη: “Θεέ μου, τι μπλε ξοδεύεις για να μην σε βλέπουμε!

Όπως η κουκκίδα προχωρά στο μισοφέγγαρο που σχηματίζει η ραχοκοκαλιά του νησιού, το μάτι θαμπώνεται από τα λογής λογής άσπρα σπιτάκια που σχηματίζουν ένα στεφάνι πάνω στην ραχοκοκαλιά. Τα σπιτάκια φαίνονται σαν μικρές, παραμυθένιες καλύβες, όταν όμως πλησιάσεις ή ακόμα καλύτερα αν είσαι τυχερός να μείνεις σε ένα από αυτά, δεν θα αργήσεις να καταλάβεις ότι δεν πρόκειται για καλύβες, τουναντίον, πρόκειται για ένα μπουκέτο από τα ακριβότερα και πολυτελέστερα ξενοδοχεία του κόσμου και βασικό στήριγμα της βαριάς βιομηχανίας της Ελλάδας: Του τουρισμού.

Το μπουκέτο αυτών των ξενοδοχείων προτείνει μία άνετη και πολυτελή διαμονή προσφέροντας στην πλειοψηφία τους ανέσεις που σε κάνουν να νιώθεις γαλαζοαίματος, ακόμα κι αν δεν είσαι. Λειτουργούν αθόρυβα και μεθοδικά, απασχολούν έναν μεγάλο αριθμό εργαζομένων, είτε εποχιακά είτε σε δωδεκάμηνη βάση, εξαρτάται από τον τύπο του καθενός. Τα περισσότερα προσφέρουν θέα στον αιγιοπελαγίτικο καμβά που απλώνεται σπάταλα μπροστά στα πόδια του επισκέπτη. Στην συνέχεια, οι ντόπιοι έχουν κάθε συστατικό της ελληνικής φιλοξενίας και είτε είσαι Έλληνας επισκέπτης είτε από τα βάθη της Κίνας και σκοπός του ταξιδιού σου είναι ο γάμος που είναι της μόδας, φαίνεται πως γνωρίζουν καλά την τύχη τους και δεν την χαλούν με αγένειες και τεμπελιά. Σε φιλοξενούν σαν να σε ξέρουν, και σε μαθαίνουν γιατί θέλουν να ξαναπάς. Τόσο απλό. Ολοκλήρωση δεύτερου σταδίου: Το βίωμα.

Περνάω στο ηλιοβασίλεμα και προσπαθώ να βάλω τις εικόνες σε μία τάξη για να μπορέσω να βρω τα λόγια να το περιγράψω. Εδώ, το βλέπεις όλο να συμβαίνει μπροστά σου και τα γκάτζετς δεν αρκούν για να μεταφέρουν την ιστορία του Ήλιου, που σβέλτα σέρνει το άρμα του από την μία άκρη του νησιού στην άλλη, με σκοπό όταν έρθει η ώρα του να δώσει περήφανα την θέση του στην αδερφή του, Σελήνη. Όλα τα χρώματα υπάρχουν κι όχι μόνον υπάρχουν, αλλά αντανακλώνται και στις πράσινες, γαλάζιες και σκούρες μπλε αποχρώσεις της θάλασσας. Ολοκλήρωση τρίτου σταδίου: Η μύηση.

See Also

Δεν θα φλυαρήσω περαιτέρω. Φαντάζομαι πως οι θεοί, πριν αναδυθεί αυτό τ’ ομορφονήσι, μαζεύτηκαν γύρω από ένα τραπέζι κι ο καθένας πρόσθεσε και ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του:

  • Ο Δίας έβαλε την δύναμη να σχηματιστεί η πέτρα και να γίνει ένα με την λάβα, καθώς και την ιδιότητα ως προστάτης της φιλοξενίας, οι επισκέπτες να έρχονται στο νησί από κάθε γωνιά της Γης.
  • Η Ήρα έβαλε την πονηριά και τα τερτίπια που κάνει η θάλασσα στον ουρανό και ο ουρανός στην θάλασσα, ώστε να αιχμαλωτίζει τον επισκέπτη για να έρχεται και να ξαναέρχεται.
  • Ο Ποδειδώνας έβαλε όλη την τέχνη και την δύναμή του στην τρίαινα και έφτιαξε μια θάλασσα που αγκαλιάζει το νησί με το ένα κύμα καλύτερο από το άλλο.
  • Ο Απόλλωνας έβαλε τη μουσική και τις νότες των στοιχείων της Σαντορινιώτικης ομορφιάς που γεμίζει το κεφάλι σου μόλις φτάνεις.
  • Η Αθηνά έβαλε την γνώση και την σύνεση ώστε όλα να γίνουν αρμονικά όμορφα σαν καλοκουρδισμένο μουσικό όργανο: Τόση θάλασσα, τόσος ουρανός, τόσος ήλιος… ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΑΓΗΣ.
  • Ο Άρης έβαλε την μάχη όλων των στοιχείων μεταξύ τους, ώστε αυτά να υπερισχύσουν έναντι των άλλων νησιών και να της χαρίσουν το στέμμα.
  • Η συμμετοχή της Αφροδίτης είναι, θαρρώ, αδιαμφισβήτητη. Μόνον ο έρωτας και η αγάπη μεταξύ των στοιχείων θα μπορούσε να έχει τέτοια εκθαμβωτικά αποτελέσματα.
  • Ανάμεσα στις πολλές ιδιότητες του, ο Ερμής ήταν και προστάτης των ταξιδιωτών, γεγονός που δικαιολογεί την αστείρευτη και διαχρονική αγάπη αυτών για το νησί.
  • Ακολουθούν η Δήμητρα και η Άρτεμις που χάρισαν την πλούσια χλωρίδα, πανίδα και το γόνιμο έδαφος του νησιού με τα εξαιρετικά αμπέλια, κρασιά, φάβα και κάθε λογής ψάρι.
  • Η Θεά Εστία χρεώνεται τα θαύματα της αρχιτεκτονικής που έχουν λάβει χώρα στον τόπο τούτο.
  • Τέλος, ο Θεός Ήφαιστος ως θεός της φωτιάς και των ηφαιστείων ήταν αυτός που είχε την ιδέα για την δημιουργία του μαγικού νησιού και ποιος ξέρει, ίσως ακόμα να ξαποσταίνει στον κοιμώμενο κρατήρα…

Είθε να γνωρίσουν όλοι την ομορφιά σου, ομορφονήσι!

View Comments (0)
Scroll To Top