Now Reading
Τίτλοι τέλους για τα υπαίθρια βιβλιοπωλεία του Σηκουάνα;

Τίτλοι τέλους για τα υπαίθρια βιβλιοπωλεία του Σηκουάνα;

Το τελευταίο κεφάλαιο στη μακραίωνη παράδοση της αλυσίδας υπαίθριων βιβλιοπωλείων στις όχθες του Σηκουάνα δια χειρός… κορωνοϊού.

“Η ανάγνωση βλάπτει σοβαρά την ηλιθιότητα”, το χειρόγραφο μήνυμα που συντροφεύει μια παλλαϊκή συσκευή τηλεφώνου θρονιασμένη ανάμεσα σε τόμους μεταχειρισμένων βιβλίων στην καρδιά του Παρισιού. Ένα ξυπνητήρι-υπενθύμιση σε μάτια-περαστικούς που λησμονούν τις αράδες της ιστορίας καθώς βουτούν σε φυλλάδες της τεχνολογίας. Μάτια που εθίζονται να σκοντάφτουν πάνω στην ψυχρή οθόνη του 21αι., πάνω σε ηλεκτρονικά βιβλία που χάνουν το άρωμά τους.

Τα καλώδια της συσκευής τηλεφώνου τρυπώνουν σε αναρίθμητους τίτλους έργων κλασικής λογοτεχνίας  κεντημένων σε φανταχτερά εξώφυλλα που στεγάζονται κάτω από το υπαίθριο βιβλιοπωλείο του κ. Callais κατά μήκος του ποταμού Τάμεση.

Ο Jerome Callais – ένας μόνο από τους 230 βιβλιοπώλες ή αλλιώς “bouquinistes” που απλώνουν την πολύτιμη πραμάτεια τους σε μήκος 3 χιλιομέτρων στην αριστερή και δεξιά όχθη του ποταμού Τάμεση-, προ(σ)καλεί εδώ και 30 χρόνια Παριζιάνους και τουρίστες σε μια «πτήση» στο παρελθόν. Η λέξη bouquiniste ή απλά βιβλιοπωλείο φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά στις σελίδες έκδοσης του Dictionnaire de l’Académie française εν έτει 1762.

Σκονισμένες βιογραφίες με σκληρά δερμάτινα εξώφυλλα βγαλμένες από τα έγκατα μιας άλλης εποχής κρύβονται πίσω από το σελοφάν του κ.Callais καθώς φαντάζουν έτοιμα να κοσμήσουν τις βιβλιοθήκες των περαστικών. Ένα αληθινό χρονοντούλαπο κλασικής λογοτεχνίας λαμπυρίζει κάτω από τον δυνατό παριζιάνικο ήλιο που σιγοβράζει μέσα στην αλμύρα του Σηκουάνα.

Όμως η παράδοση των «bouquinistes» που έχει καταγράψει λογοτεχνικά χιλιόμετρα στο κοντέρ της παριζιάνικης ιστορίας λυγάει κάτω από το βάρος της κρίσης. Στο κατώφλι ενός δεύτερου δριμύτερου γύρου της θανατηφόρας διλογίας, οι συνεχείς νεκρές περίοδοι κατ’ οίκον περιορισμού ερημώνουν τα υπαίθρια περίπτερα των bouquinistes. Στέκουν εκεί μοναχικά στο πλάι του Τάμεση υπό τις οδηγίες των καπετάνιων τους που πασχίζουν να κουμαντάρουν τα πλοία τους μέσα στη φουρτούνα των καιρών.

«Προσπαθούμε να μην βυθιστεί αυτό το πλοίο», δήλωσε ο κ. Callais, 60 ετών, πρόεδρος του Συλλόγου Bouquinistes. «Αλλά o Covid έκανε τους περισσότερους πελάτες μας να εξαφανιστούν». Η αυστηρή εθνική καραντίνα που επιβλήθηκε τον προηγούμενο μήνα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να συρρικνωθούν τα θλιβερά νούμερα των πεσόντων της πανδημίας, κλείδωσε τους Παριζιάνους στα σπίτια τους βάζοντας πρόωρο λουκέτο στην καθημερινότητα των bouquinistes. Λιγοστοί οι τουρίστες που περιδιαβαίνουν νωχελικά τις μινιατούρες με τοn λαμπιρίζοντα πύργο του Άιφελ καθώς το βλέμμα τους χάνεται ανάμεσα σε κούπες καφέ της Μόνα Λίζα, μικροσκοπικά σουβενίρ της Παναγίας των Παρισίων και γοητευτικές μπιστρό καλλιτεχνίες σαν στολίδια στο πέτο της πρωτεύουσας.

Τα οικονομικά τραύματα ωστόσο μιας δραματικά φθίνουσας τουριστικής ροής παραμένουν ανοιχτά. Οι πωλήσεις σε ελεύθερη πτώση βυθίστηκαν κατά μέσο όρο 80% φέτος, ισχυρίζεται χαρακτηριστικά ο κ. Callais. Ως εκ τούτου οδήγησαν σε μόνιμο λουκέτο τα 4/5 των περιπτέρων που εκτείνονται και στις δύο πλευρές του ποταμού, και συγκεκριμένα από τη Notre Dame έως το Pont Royal.

«Πούλησα ένα βιβλίο για 16 ευρώ σήμερα, έχω έναν άλλο πελάτη που θα μου φέρει τα χρήματα αργότερα, και αυτή είναι μια υπέροχη μέρα για μένα», δήλωσε. Προτού σημάνει το ξέσπασμα της υγειονομικής αυτής καταιγίδας σαρώνοντας στο διάβα της τα λογοτεχνικά καφενεία ιδεών του Σηκουάνα, το 1/3 των πελατών προερχόταν από τον τουρισμό ενώ ένα άλλο 1/3 από διάφορες περιοχές της Γαλλίας.

«Δεν βγάζουμε αρκετά για να φάμε», δήλωσε ο David Nosek, πρώην ηχολήπτης και εμπορευτής κλασικής λογοτεχνίας, μοντέρνας τέχνης και λιθογραφιών εδώ και 3 δεκαετίες. Ένα Σάββατο πριν το εθνικό λουκέτο του Οκτωβρίου και μετά από τέσσερεις μέρες ανομβρίας αναγκάστηκε να κλείσει ασυνήθιστα νωρίς περίπου στις 6.30 το απόγευμα, γεμίζοντας το πορτοφόλι του με το συνολικό ποσό των 10 ευρώ από την πώληση ενός βιβλίου.

Η νέα παρτίδα κυβερνητικής υποστήριξης των 1.500 ευρώ σε μικρές επιχειρήσεις που βρίσκονται στο μάτι του πανδημικού κυκλώνα δεν αρκούν για να καλύψουν τα μηνιαία προ κορωνοϊού έσοδα των 2.500 ευρώ. Ο κυβερνητικός σχεδιασμός ακολούθησε την τρίμηνη ανοιξιάτικη αρωγή των μικρών επιχειρήσεων εν μέσω του πρώτου κύματος του ιού στη Γαλλία.

See Also

“Δεν είμαστε βιβλιοπωλείο γειτονιάς. Είμαστε βιβλιοπωλεία σε τουριστικό μονοπάτι που αποτελούν κόσμημα, όπως και η Νοτρ Νταμ, το Λούβρο ή η Μονμάρτη”, δήλωσε ο Callais.

Οι bouquinistes του Παρισιού κουβαλώντας μια μακρά παράδοση που ξετυλίγεται σταδιακά με αφετηρία τον 16ο αι.  ως έμποροι μικρής κλίμακας αρχικά, αγκαλιάστηκαν θερμά από τους αριστοκράτες και τους κληρικούς κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Η παγκόσμια υγειονομική κρίση σφραγίζει τα πράσινα κουτιά των bouquinistes που στέκουν ωσάν ενθύμια-αντίκες ενός ένδοξου παρελθόντος. «Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θαφτάσει εδώ», δήλωσε ο 67χρονος κ.Nosek, ιδιοκτήτης της νεόκοπης ιστοσελίδας bouquinistesdeparis.com αφήνοντας τα μάτια του να κυλίσουν πάνω στο άδειο πεζοδρόμιο.

«Οι bouquinistes βρίσκονται εδώ από τον Μεσαίωνα», είπε. «Θα ήθελα να σκεφτώ ότι ο κορωνοϊός δεν θα μας τελειώσει.»

Η ιστορία των bouquinistes ο επιθανάτιος βρόγχος μιας κοινωνίας που καμπουριάζει σε μια απότομη στροφή του χρόνου. «Fluctuat nec megitur» (Κλυδωνίζεται αλλά δε βυθίζεται)– μια ταμπέλα με το σύνθημα του Παρισιού που αχνοφαίνεται σε μια μουντή Παρασκευή στην καρδιά της πόλης. Μια ταμπέλα πνιγμένη από μεταχειρισμένα βιβλία αντίκες που λαχταρούν να ανταμώσουν με τους νέους τους ιδιοκτήτες.

Πηγή: nytimes.com /independent.co.uk

View Comments (0)
Scroll To Top