Now Reading
Βραζιλία: Η “θυσία” του Αμαζονίου, λύτρωση της χώρας;

Βραζιλία: Η “θυσία” του Αμαζονίου, λύτρωση της χώρας;

Όταν το δάσος του Αμαζονίου άρχισε να καίγεται στις αρχές Αυγούστου, η είδηση εξαπλώθηκε πιο γρήγορα κι από τις φλόγες. Μαζί με το δάσος, άρχισε να καίγεται και η φήμη της Βραζιλίας, το οξυγόνο της Γης, και κάθε προσπάθεια που αφορούσε την κλιματική αλλαγή. Εξ αρχής όλοι γνώριζαν τις συνέπειες της καταστροφής: Αν ο Αμαζόνιος καταστρεφόταν ολοκληρωτικά, αμέτρητοι γηγενείς πληθυσμοί, είδη ζώων και φυτών θα χάνονταν μαζί του. Όσο για την ατμόσφαιρα, θα δεχόταν 90 δισεκατομμύρια τόνους άνθρακα. Είναι απόλυτα λογική, λοιπόν, η επίθεση που εξαπολύθηκε ενάντια στην κυβέρνηση της Βραζιλίας και η προσπάθεια απαγόρευσης της αποψίλωσης και της καταστροφικής γεωργίας με στόχο τη διάσωση του δάσους.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η πλειοψηφία των πυρκαγιών στον Αμαζόνιο προκλήθηκαν σκόπιμα, ρίχνοντας φως στα 3.325.000 στρέμματα δάσους που καταστράφηκαν χάριν “ανάπτυξης” υπό τη διακυβέρνηση του Προέδρου της Βραζιλίας, Jair Bolsonaro. Ως μέρος του σχεδίου ανάπτυξής του, ο κ. Bolsonaro επιθυμεί να κατασκευάσει δρόμους και φράγματα που θα αλλάξουν άρδην το περιβάλλον του Αμαζονίου, να αναπτύξει τη βιομηχανία εξόρυξης για να ενισχύσει την αποίκηση της περιοχής και να βελτιώσει την ευημερία του πληθυσμού της Βραζιλίας.

Παρά τη δωρεά των $22.200.000 για αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν, η επιμονή του Bolsonaro να αντιμετωπίζει τον Αμαζόνιο ως φυσικό πόρο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους ανθρώπους, προκαλεί ένα σημαντικό ερώτημα που συχνά “βασανίζει” άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, εξίσου πλούσιες σε φυσικούς “θησαυρούς”: Εκτός από την αμεσότητα της κλιματικής αλλαγής και τη σημασία της διατήρησης των πόρων της Γης για ολόκληρη την ανθρωπότητα, γιατί πρέπει η Βραζιλία να δίνει προτεραιότητα στο περιβάλλον αντί για τους ανθρώπους της – ειδικά αν λάβουμε υπ’ όψιν μας την αβέβαιη κοινωνική, πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας, όταν οι ανεπτυγμένες χώρες δεν κάνουν ούτε τη μισή προσπάθεια παρά τον πλούτο τους και την καλύτερη ποιότητα ζωής των πολιτών τους;

Το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό υπόβαθρο της Βραζιλίας σήμερα.

Μία αξιολόγηση του κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού υπόβαθρου της Βραζιλίας δημιουργεί μία εντελώς διαφορετική εικόνα της καταστροφής. Η κατανόηση βασικών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Βραζιλία σήμερα, μπορεί να βοηθήσει την διεθνή κοινή γνώμη να καταλάβει γιατί οι πολίτες της Βραζιλίας ακολούθησαν το παγκόσμιο κύμα του συντηρητισμού και εξέλεξαν ακροδεξιό πρόεδρο. Η εκλογή του ήταν αποτέλεσμα των υποσχέσεών του να αυξήσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

Όσο σκληρό κι αν ακούγεται, η κατανόηση της σημερινής οικονομικής κατάστασης της Βραζιλίας μπορεί, επίσης, να εξηγήσει την έλλειψη συμπόνιας του κ. Bolsonaro για το κάψιμο του δάσους, τη στιγμή που η εκχέρσωσή του θα προσφέρει γη για ανάπτυξη σε διάφορες μορφές (φράγματα για καθαρό νερό, δρόμους, σπίτια, εμπορικά και βιομηχανικά κέντρα και εξορύξεις), η οποία με τη σειρά της θα προσελκύσει εισόδημα και θα στηρίξει την σχεδόν χρεοκοπημένη Βραζιλία.

Η διεθνής κοινή γνώμη δυσκολεύεται, ίσως, να κατανοήσει πώς μπορεί ο Αμαζόνιος να μην είναι σημαντικός για την κυβέρνηση της Βραζιλίας και για τους πολίτες της, παρά το γεγονός ότι ο Αμαζόνιος είναι μεγάλη πηγή εισοδήματος και πόλος έλξης τουριστών. Πώς μπορούμε, όμως, να επικρίνουμε τις προτεραιότητές τους τη στιγμή που, για παράδειγμα, οι ΗΠΑ αποχώρησαν από τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή;

Σ’ ένα πρόσφατο άρθρο του, το BBC αναλύει λεπτομερώς τα τέσσερα μεγαλύτερα προβλήματα της οικονομίας της Βραζιλίας: [i] Απουσία οικονομικής ανάκαμψης μετά τη διετή ύφεση που ξεκίνησε το 2015, [ii] διπλασιασμός στα ποσοστά ανεργίας (28.300.000 άνθρωποι), [iii] πτώση στο συνάλλαγμα και στο χρηματιστήριο, και [iv] διαρκώς αυξανόμενο εθνικό χρέος.

Η κοινωνική κατάσταση της χώρας δεν είναι πιο ευνοϊκή, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: Η βία έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ (64.000 φόνοι το 2017), η αστυνομική βία έχει αυξηθεί σημαντικά, η ενδοοικογενειακή βία συνεχίζεται (πάνω από 1.200.000 δικαστικές υποθέσεις πριν το 2018), δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τη Βενεζουέλα μπήκαν στη Βραζιλία το 2018, περίπου 726.000 άνθρωποι κρατούνται σε ασφυκτικά γεμάτες φυλακές με ελλιπές προσωπικό, σχεδόν 25.000 παιδιά και έφηβοι κρατούνταν σε αναμορφωτήρια τον Ιανουάριο του 2018, η ελευθερία του λόγου περιορίστηκε σημαντικά μετά την εκλογή του κ. Bolsonaro και, τέλος, περίπου 1.250 Βραζιλιάνοι εργάζονται υπό άθλιες συνθήκες.

See Also

Σε όλα αυτά, ήρθε να προστεθεί η νέα κυβέρνηση του κ. Bolsonaro, η οποία ανατάραξε την πολιτική της Βραζιλίας με καυστικές, προκλητικές και συχνά γεμάτες μίσος δηλώσεις. Μία πολλά υποσχόμενη χώρα που το 2014 φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA, και το 2016 τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, σήμερα υποφέρει από μεγάλα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα. Για την παρούσα κατάσταση ευθύνονται δύο σημαντικά γεγονότα: Η πτώση της βιομηχανίας σόγιας μετά τη μείωση της ζήτησης από την Κίνα, και το σκάνδαλο της δημόσιας εταιρίας πετρελαίου Petrobras που αποκάλυψε την “λεηλασία” δισεκατομμυρίων δολαρίων από το δημόσιο ταμείο.

Όλοι εμείς, οι απλοί παρατηρητές, δεν θα έπρεπε να ξεχνάμε τα τρομερά ιστορικά γεγονότα που έχουν πλήξει την Βραζιλία – από τη δουλεία και την κλοπή των πόρων της από τους αποίκους, μέχρι τη στρατιωτική δικτατορία που κυβέρνησε τη χώρα από το 1964 μέχρι το 1985, την απόλυτη διαφθορά από τα τέλη του ’80 μέχρι την ύφεση, περικοπές σε υγεία και παιδεία, ένα αυξανόμενο εθνικό χρέος, ανεργία, και πολλά άλλα.

Η ιστορία της Βραζιλίας, λοιπόν, σε συνδυασμό με την τρέχουσα οικονομική, πολιτική και κοινωνική κατάστασή της, συμβάλουν στο να δούμε το κάψιμο του Αμαζονίου στις σωστές του διαστάσεις. Αυτό, βέβαια, δεν θα μειώσει τη σοβαρότητα της κατάστασης στον Αμαζόνιο, αλλά σίγουρα θα μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε ότι το κάψιμο του Αμαζονίου είναι μέρος των πολλών προβλημάτων της Βραζιλίας.

Αντί, λοιπόν, να φωνάζουμε για την έλλειψη σεβασμού που επιδεικνύει η Βραζιλία για έναν από τους πιο πολύτιμους φυσικούς πόρους της, ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε πόσο πιεστική και επείγουσα είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα ώστε να είναι πρόθυμη να θυσιάσει τον Αμαζόνιο για την ευημερία της. Οι ανεπτυγμένες οικονομίες με προθυμία προσφέρουν δωρεές για να σώσουν το δάσος, αλλά μήπως θα έπρεπε να δουν την ευρύτερη εικόνα και να προσπαθήσουν να βοηθήσουν τη Βραζιλία να ανεβάσει το βιοτικό της επίπεδο; Αυτό σίγουρα θα σώσει τον Αμαζόνιο.

View Comments (0)
Scroll To Top